وجود انسان دارای دو ساحتِ کلی درونی و بیرونی است . سه حوزه باورها، احساسات و خواسته ها یا سه گانه دیرینه شناخت ، عاطفه و خواست می تواند رفتار انسان را کاملا تبیین کند. این سه حوزه، ساحت درونی انسان ر

سخنِ مورد توافق و مقبولِ اکثریت، براین است که یونانِ باستان خاستگاه فلسفه بوده و نخستین فیلسوف که محبوب من نیز است سقراط بوده . سقراط در کوچه و خیابانها می گشته و با شیوه خاص خودش که همان آیرونی سقرا

چه بسیار دوست داشتن هایی که در نهانخانه قلب ها زیر تلی از ملاحظه گری ها و سکوت های برآمده از اجبارِ زمان و مکان ،مدفون شده و بر زبان ها جاری نگشته ، چه بسیار عواطفی که هیچگاه به بر ننشسته از آن رو ،

انباشت و رسوخ کلیشه ها در نگاه به معلولیت می تواند ناخواسته، راهزن هر ذهنی باشد و ضمیر نویسندگان و کارگردانان سینمایی نیز از این قاعده مستثنی نیست و نمایش نادرستی از افراد معلول در رسانه پرمخاطبی چ

همیشه، از کُتب تاریخ (نه به معنای سیر تحولی یک علم یا موضوع) بلکه آن کتُب تاریخی ای که روایتگرِ حوادثِ تاریخی بوده اند، گریزان بوده و هستم چراکه معتقدم ، هر نقلی از بیرون، اعتباراش را وامدارِ مع

به مناسبتِ سوم دسامبر ،12 آذرماه ( روز جهانی افراد دارای معلولیت) ، کتاب سیمای معلولیت در سینما به همراه نامه ای از سوی انجمن باور و از طریق بنیاد سینمایی فارابی ، به صورت سمبلیک، برای تعدادی از کا

تو ، آنجا، سیر و سلوک های انفسی ات را داری و من هم اینجا ، تو ، درگیر موضوعی می شوی که نورِ چراغ را به جای بیرون، به درون ات می افکنی و خوب می کاوی اش و دقیقا، من هم اینجا، و دور از تو ، با موضوعِ د

برای کسی می نویسم که 14 سال پر فراز و نشیب راکنار هم و زیر سقفی مشترک زیسته ایم و هر سال ،متفاوت با سال پیش یافتم اَش، مردی که در 42 سالگی اش نیز همچنان متفاوت است، با جهان بینی و عقاید متفاوت ،مرد

برای من، روزِ مهرورزی راستین، روزی است که در آن ، دو فرد، خالقِ دوست داشتنی ناب باشند ، از آن دوست داشتن هایی که دوست بداری برای نفسِ دوست داشتن و نه برای دوست داشته شدن .خلقِ چنین دوست داشتنی ، م

 به راستی سقراط راست می گفت که "زندگی نیازموده ارزش زیستن ندارد"تا زمانی که افکار را نیازمایی، به محکِ عقلانیت و یا تجربه و عمل درنیاوری، چگونه می توانی دم از راستی و درستی اش بزنی؟دست ها را اندکی نزدیک تر ببر، هنر آن نیست که از دور بر آتش اش داشته باشی و دم از استواری باورها و عقایدت بزنینگرش و روی...

نمی دانم نام اش چه باشد ، خودفریبی آگاهانه یا احتراز از آگاهی !!!!! در این دو سال گذشته آنقدر پرده از روی چهره ها کنار رفته و آنقدر کراهتِ زیر آن پوشش و تزئین ظاهری برایم آشکار شده که دیگر تابِ دیدن ندارم می خواهم به دور از همه اینها یک

خوب است که دیگرانِ آشنا و ناآشنایم، درمجالس بزم ، شاد هستند، سرخوش و پایکوبان ولی مدت ها است که دیگر ،چنین مهمانی هایی ، حالِ من را خوش نمی کنند، نه که از شادی گریزان باشم و یا دل مرده و افسرده نه ، زندگیِ بدونِ شادی چیزی نیست که احتمالا کسی بخواهد ادامه اش دهد ولی انگار چیزی بیشتر از اینها لازم است...

هوای این روزها را دوست دارم دوست دارم هرآنچه را که پویایی دارد،درحال نو شدن و رستن است و کنش مند حرکت از شناخته ها به ناشناخته ها کیمیاگری فکر و تولد اندیشه های نو پذیرش نقش فعال داشتن در عالم نظر زایش باورها ،ایده ها و در اصل ،تفکر کردن و فلسفیدن را دوست دارم پهن کردن بساط جمود اندیشه ها زیر گرمای ...

دوازده سال پیش،اگر می گفتی که روزی برایت چهار شاخه رز قرمز می خرم روی پاهایم می گذارم و به آدرسِ قطعه هفتاد شماره صد و نود و هشت می آورم هرگز باورت نمی کردم هنوز هم بعد از این همه سال فقط اشک چشمانم است که می باوراندم 5 فروردین 95 + نوشته شده در دوشنبه نهم فروردین ۱۳۹۵ساعت 17:28&nbsp توسط پریسا افتخ...

تا پیش از تجربه کنونی ام ، گمان می کردم خانه، هرآن چیزی است که چهارگوشه اش دیوار است ، سقفی دارد ، کف اش پوشیده از قالی، فرش یا حتی همین گبه ها و گلیم های سبک مدرن است ، مبلمان و وسایل راحتی در آن چیده شده و می شود نام اش را گذاشت خانه ................. وقتی دست و دل ات نرود که گردِ روی تابلوهایِ آو...

جناب آقای دکتر عبدالعلی علی عسگریریاست محترم سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با سلام و احترام نزدیک به دو دهه است که معلولیت و افراد دارای معلولیت به موضوعی ثابت در برنامهxadهای تلویزیونی ویژۀ ماه مبارک رمضان تبدیل شدهxadاند. این رویکرد که متاسفانه سنت حاکم بر شوهای ویژۀ ماه رمضان شده است، مع...

نمی دانم نام اش چه باشد ، خودفریبی آگاهانه یا احتراز از آگاهی !!!!!در این دو سال گذشته آنقدر پرده از روی چهره ها کنار رفته و آنقدر کراهتِ زیر آن پوشش و تزئین ظاهری برایم آشکار شده که دیگر تابِ دیدن ندارم می خواهم به دور از همه اینها یک گوشه دنج و خلوت ، کز کنم به دور از این به اصطلاح بشر و آدمیزاد د...

نشست "الگوهای معلولیت و رسانه" برگزار گردید چهارمین نشست از سلسله نشستهای “معلولیت؛ چالشها و سیاستها در ایران” یکم شهریور ماه و با عنوان “الگوهای معلولیت و رسانه” در موسسه رحمان برگزار گردید. این نشست با نمایش فیلم آمریکایی “موسیقی درون” محصول سال 2007 آغاز شد و با تحلیلی از پریسا افتخار (دانشجوی دک...

اجراهای پیشین ِ تاتر سقراط را ندیده بودم ولی با تعاریفی که شنیده بودم و دلشاد از اینکه فرصتِ دیدن ، اینبار برای من هم فراهم شده ،16 مرداد ماه به تماشای آن رفتم . از همان صحنه نخست ، فضای مه گرفته و تیره و تار که نشان از سفرهای خیالی سقراط داشت و مکالمه اش با سافو ، شاعره ای که حدود یک قرن قبل از او ...