دوست داشتن هااا

چه بسیار دوست داشتن هایی که در نهانخانه قلب ها زیر تلی از ملاحظه گری ها و سکوت های برآمده از اجبارِ زمان و مکان ،مدفون شده و بر زبان ها جاری نگشته ،

چه بسیار عواطفی که هیچگاه به بر ننشسته از آن رو ، که سرمای در راه مانده زمستانی دیر هنگام و در بهاران سر زده و شکوفه ها را به تاراج خود برده ،

چه بسیار تمایلاتی که سیرِ یک سویه پیموده ،بر دل مخاطب و مقصود خود ننشسته ،ولی سالها در صندوقچه دل ِمالک و قاصد خود چون جواهری گرانبها ،پاس داشته شده ،

چه بسیار احساساتی که جرأت و جسارت بیان یافته ،رشد کرده ، ولی ثمره اش را کام مرگ برگرفته ، پیش از آنکه توسط باغبان اش چیده شود

چه بسیار تمایلاتی که بخت یارشان بوده شکفته ، روییده و میوه اش هم به کام آمده

چه ....

و چه اندک حس هایی که همچون دانه های گرده افشانی شده در کنارِ آگاهی از حضورِ هم و آگاه به حضورِ خود به مهرورزی هم بالیده اند و سایه سار هم شده اند.

چه هستی رازآلودی و چه انسانی که کلید دار و مسئول ِ صندوقِ عواطف احساسات و هیجاناتی چنین رازآلود،گریزپای و سر به هوا،گاه بداقبال و گاه خوش یمن و گه عمیق و گه کم عمق ، متفاوت ، پیچیده و کم عمر و گاه هم پایدار است .

چه بسا که همین روزگارِ پیچیده و پیچیدگی های ذهنِ آدمی است که در منحصر به فرد بودنِ تک تک انسانها و در یگانگی هایِ گه گاه پیش آمده اش، معجزه می آفریند .