برای او می نویسم

برای کسی می نویسم که 14 سال پر فراز و نشیب را

کنار هم و زیر سقفی مشترک زیسته ایم و هر سال ،

متفاوت با سال پیش یافتم اَش، مردی که در 42 سالگی اش نیز همچنان متفاوت است،

با جهان بینی و عقاید متفاوت ،

مردی که صیروریت و شدن ، جزء لاینفک وجودی اش هست و

در گریز دائمی از یکنواختی و اندیشه ها و عقاید نادرستِ پیشین

کسی که تنها نقطه ثابت زندگی اش تغیر است و تحول

توام با نگاه به آینده ای که هرچه برایش ناشناخته تر باشد خوش آیند ترش است و

گذشته ای که هیچ حسرتی در آن نمی یابد و

نیم نگاهی هم به آن نمی اندازد ،

مگر برای یادآوری تجربیاتی که

تکرار آن را درست نمی داند و اجتنابِ از آن را واجب می شمارد،

برای کسی می نویسم که اگر چه بیماری اش هر روز بیش از پیش توانِ عضلات اش را می کاهد ولی جان و روان اش همچنان در سفرهای آفاق و انفسی اش به گردِ جهان ، به دنبالِ آفریدنِ زندگی خویش از نو

و

دگرگشته ای "شاد" شدن و بودن است ،آنهم با وجودِ تمامِ ناملایماتِ زندگی

برای کسی می نویسم که گرچه ، ماه هاست که جسممان ، فرسنگها از هم به دور است ولی اندیشه هامان هم جهان و همچنان در تکاپو برای خلقِ معنا،

برای کسی می نویسم که بسیار دوستش دارم

و آگاهم بر اینکه ،

نمی دانم ،

چهل و سه سالگیش را چگونه خواهم یافت